الْيَتِيمِ بِغَيْرِ حَقِّهِ وَ تَعَدِّى الْحُدودِ الَّتى امَرَاللّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ رُكُوبُ الْفَواحِشِ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ مِنَ الزِّنا و السِّرْقَةِ ، وَكُلُّ مَنْ وافَقَ ذلِكَ مِنَ الْقَبيحِ ، وَكَذَبَ مَنْ قالَ انَّهُ مَعَنا وَ هُوَ مُتَعَلِّقٌ بِفَرْعِ غَيْرِنا . « 1 » ما ريشهء هر خيرى هستيم و هر عمل نيكى شاخ و برگ ماست ، و از نيكى توحيد و نماز و روزه و فرو خوردن خشم و گذشت از بد كار و رحمت به فقير ، تعهد نسبت به همسايه و اقرار و اعترافت به خوبى خوبان است . دشمنان ما ريشهء هر شر و از شاخ و برگ آنان هر بدى و گناهى است از جمله : دروغ ، دوبه هم زنى ، بخل ، قطع رحم ، خوردن ربا ، خوردن مال يتيم بدون حق ، تجاوز از حدود الهى و ارتكاب بدىهاى ظاهر و باطن از قبيل زنا و دزدى و هرچه كه قبيح است . دروغ مىگويد آن كه آلوده به اين امور است و خود را از ما مىداند ! 8 - نرم خويى اخلاقى كه مردم را جذب كند ، و باعث هدايت و رشد مردم شود نرم خوئى نام دارد . نرم خوئى حقيقى است كه حضرت حق ، پيامبر بزرگوارش را به آن ستوده ، پيامبرى كه او را اسوه و سرمشق تمام مردم تا روز قيامت قرار داده است ، و پيروى از او را در تمام شؤون لازم شمرده ، و متخلّف از وى را بدبخت و شقى ناميده است . فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظّاً غَليظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ » « 2 » [ اى پيامبر ! ] پس به مهر و رحمتى از سوى خدا با آنان نرم خوى شدى ، و اگر درشت خوى و سخت دل بودى از پيرامونت پراكنده مىشدند .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 24 / 303 ، باب 66 ، حديث 15 ؛ الكافى : 8 / 242 ، حديث 336 . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) : 159 .